Trailerladen verslag van sessie Hagestein - Horse-Assist

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Trailerladen verslag van sessie Hagestein

Trailerladen > Verslagen sessies

Mei/Juni 2010 Hagestein

Ik werd gebeld door mijn oude bijrijdster Cindy of ik haar stiefzusje Denise kon en wilde helpen met haar pony Devlin omdat ze wel eens saampjes naar het bos zouden willen. De pony was al lange tijd niet op de trailer geweest en had er ook geen goede ervaringen mee gehad. Devlin is een kruising KWPN/New Forest en is ongeveer 1.45m.

Denise belde mij dus later en we hebben een poosje gepraat over hoe het werkt en wat ik doe. Ik heb haar ook de site van Eddy Modde laten lezen want waarom opnieuw het wiel uitvinden als hij zo'n mooie e-reader heeft gemaakt? :) De link naar Eddy zijn site staat op de linkpagina.

Afijn, ik met trailer en al naar Hagestein, want Denise heeft geen eigen vervoer. Gelukkig is Hagestein hier om de hoek dus dan vind ik dat niet zo'n bezwaar om mijn trailer ook mee te nemen. Liever gebruik ik de trailer waarmee ook de mensen op stap moeten met hun paard, maar nu was er geen trailer voorhanden.

Denise gaf aan dat Devlin niet zo graag richting trailer ging en al in lichte paniek raakt als hij maar een trailer ziet. Ik heb haar dus gevraagd om eerst eens te laten zien wat hij dan doet en wat zij dan als reactie daarop doet.

Devlin vond het berespannend en deed van alles om maar niet naar de trailer te gaan. Hij ging inderdaad niet richting trailer of maakte er een drama van. Ik heb even halster gewisseld en ben eerst een beetje grondwerk met hem gaan doen zodat de verhoudingen duidelijk waren en hij aan mij kon wennen.

Na een poosje ben ik het grondwerk gaan verplaatsen naar rond en bij de trailer dan het werd weer opnieuw spannend. Hij is heel onzeker en gaat dan steigeren om weg te kunnen, gelukkig gaat hij alleen maar omhoog en doet verder niks en heeft wel respect voor mijn ruimte.

In het begin was hij heel sceptisch en wilde echt niet, had steeds stress poep en ging steigeren maar je zag toch dat hij steeds rustiger werd en ging nadenken. Hij werd makkelijker over de klep maar had nog wel een drempel waar hij overheen moest.

Maar het ging steeds beter en Denise begin ook te begrijpen wat ik aan het doen was en dat ik Devlin niet dwong maar dat hij het zelf uit moest vlooien.

Helaas ging onze 'fotografe' toen weg maar hij liep heel relaxed de trailer op, bleef daar ook staan en toen zijn we gestopt. Devlin was duidelijk moe en had veel om over na te denken. De volgende sessie zou Denise hem overpakken zodat zij ook kon leren hem te laden.

Tweede Sessie

Gelijk maar begonnen met Devlin voor de trailer te zetten om te zien hoe hij zou reageren.
Denise was een stuk zekerder van zichzelf (en van Devlin) dan de eerste keer dus het ging al een heeeeeel stuk beter!
Deze hele sessie heeft Devlin niet 1 keer gesteigerd terwijl de vorige sessie hij zeker 10 keer omhoog is gekomen.

Devlin vond het nog wel spannend maar durfde nu wel zelf in de trailer te gaan kijken. Denise heeft deze keer het meeste werk zelf gedaan en dat was ook de bedoeling.

Langaam maar zeker ging het steeds beter met hun onderlinge communicatie en Devlin werd ook steeds relaxter. We hebben nog geoefend met de stang erachter en de klep dicht en hij bleef rustig.
We hebben het afgesloten met nog een laatste keer er in 1 keer in en hij draafde er zelfs op!

Dat gaat helemaal goedkomen!


Hieronder de reactie van Denise zelf op het hele laadgebeuren;

Mijn ervaring met het trailer laden op de juiste vriendelijke manier.

Ik heb mijn pony Devlin nu acht jaar. Toen ik Devlin kocht is hij op de trailer geladen naar de stal waar hij zou wonen. Hij ging hier met gemak erin, daarna heeft Devlin ongeveer vijf jaar de trailer niet meer gezien.

Na die vijf jaar wilde ik op vakantie met Devlin, hierbij moest de trailer van pas komen.
Dit is gelukt, maar met heel veel middelen, wat mijzelf (en denk ik Devlin) geen fijn en vertrouwd gevoel gaf.
Na de vakantie heb ik ongeveer een jaar Devlin niet meer vervoerd met de trailer.

In de tussentijd is Devlin meerdere keren verhuist, maar dan te voet. Hij heeft op een manege gestaan, waar zijn verzorgster wedstrijden met hem reed. Hier moest hij dus enkele keren de trailer op, dit ging altijd met heel veel moeite, of zelfs ging de wedstrijd niet eens door.
Wel kon hij tegen de vrachtwagen, alleen dit was niet altijd haalbaar.

Sinds ruim een jaar ben ik weg bij de manege en wordt er geen wedstrijd meer gereden met hem, dus ook zo geen trailer laden.
Ik kwam op zijn nieuwe stal en hoorde dat ze veel plannen hadden om te paard weg te gaan, naar het strand, bos, duinen, enz. Waar je dus een trailer bij nodig hebt.
Ik wilde met een vriendin weg gaan naar het bos, waar zij met haar paard vlakbij staat, om een mooie rit te maken, daar hadden we de trailer voor nodig.

Ik dacht om eerst te oefenen en zien hoe Devlin zou reageren op de trailer. Hij stuiterde behoorlijk toen hij de trailer zag, slaan deed hij niet, maar wel waren zijn ogen ontzettend rood, had veel stress poep, snuifde behoorlijk en zweette het uit.
De vonkjes vlogen van zijn ijzers af, met veel druk achter zijn kont kregen we hem de trailer in.

Daar stond hij dan met met behoorlijk wat zenuwen, ik heb hem ongeveer tien minuten in de trailer laten staan en wilde hem uit de trailer halen. Hier schoot hij met een enorme vaart uit naar achteren, waardoor ik toen dacht: dit werkt niet zo. Dit is een gevaar voor hemzelf om in en uit de trailer laden, wat dan zo op de weg?
Hierbij liet ik mijn droom varen om maar niet naar het strand te gaan, met mijn eigen pony!

Via via hoorde ik van een vriendin van mij dat ze iemand kende, die op een vriendelijke manier elke trailer kon laden.
Mijn gedachtes waren, dit gaat haar nooit lukken, maar goed ik ga ervoor!
Ik belde Ciska op en maakte een afspraak, Ciska vertelde mij om eerst de SITE te lezen, zodat ik mij kon verdiepen in wat ze van plan was met Devlin.

Onze eerste afspraak
Ik was zelf erg onzeker over het feit of het zou gaan lukken om Devlin in de trailer te krijgen. Ik moest laten zien hoe Devlin deed als ik hem in de trailer wilde hebben, ook lette ze op het gedrag tussen mij en Devlin.
Dit ging dus mis, want hij liep mij voorbij en ging niet de trailer in.

Ciska nam het over en ze liet mij zien hoe het spel tussen haar en Devlin zou moeten. Dit was erg bijzonder om te zien hoe zij met Devlin om ging, ze gaf de nodige tikken als dit nodig was als hij haar omver wilde lopen.
Dit ging een half uurtje door, totdat Ciska naar de trailer toe liep en daar de laadklep aan Devlin liet ontdekken. Eerst was het een hoop gesteiger, alleen nu zonder Ciska omver te lopen.
Na een poos liep Devlin zonder moeite de laadklep over, hij had het niet eens meer door.
Uit eindelijk liep Devlin steeds meer in de trailer, en rustig weer terug.

Wat mij erg opviel is dat Ciska het aan Devlin overliet als hij weer uit de trailer wilde, alleen zonder dat hij haar omver zou lopen. Zo liet Ciska zien dat het niet eng is om de trailer in te lopen, want hij mocht er net zo goed weer uit. Dit spel heeft even geduurd, totdat hij zelf de trailer in liep.

Ciska gaf aan dat ik het toen moest doen, hier merkte ik dat ik erg onzeker was en dit bleek want Devlin deed toen moeilijk om niet de trailer in te willen, wel zonder gesteiger.

Ciska gaf aan dat ik moest laten zien om het gewoon te doen zonder enige twijfel, todat ik dat los gelaten had liep ik met Devlin de trailer in. Het was GELUKT!
We zijn ongeveer twee en een half uur bezig geweest, Devlin is de trailer ingegaan zonder enige dwang en moeite, we lieten het hierbij en hadden een vervolg afspraak gemaakt.

Tweede afspraak
Ciska gaf aan dat ik Devlin direct mee moest nemen de trailer in, mijn gevoel was al veel beter dan daarvoor, mijn onzekerheid was weg. Ik nam hem mee de trailer in, hij ging er niet direct in, maar hij was meer aan het ontdekken “wat was dit ook al weer”
Het verschil wat ik al zag was dat hij geen gestuiter had of mij onver liep.

We hebben het even laten gaan, totdat Devlin door kreeg dat het helemaal niet eng was en liep hij er zonder moeite in. Ik ben toen een stuk of tien keer met Devlin de trailer in gelopen, tot mijn verbazing zag ik dat hij het leuk begon te vinden, dit doordat hij in draf de trailer in wilde! Eruit ging ook soepel.

Daarna hebben we met de klep geoefend, dit eerst met een stang en later met de klep. Dit vond hij eerst wel raar maar is er niet gek van geworden. Al vrij snel konden we de trailer dicht doen en was er niets meer aan de hand.

Devlin gaat nu zonder moeite de trailer in, ik weet wel dat ik maandelijks moet blijven oefenen “zodat hij de trailer blijft vertrouwen en mij” dat er niets engs gaat gebeuren.
Dit blijf ik dan ook volhouden!

Mijn conclusie van het ervaren op een vriendelijke manier laden:
Geef eerst jezelf vertrouwen dat het je gaat lukken, dan merkt je paard dat jij de leider bent en er niets aan de hand is.

Ik kan nu mijn droom waar maken en saampjes op het strand rijden!

Groetjes,
Denise.

 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu