Trailerladen verslag van sessie Haarlem - Horse-Assist

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Trailerladen verslag van sessie Haarlem

Trailerladen > Verslagen sessies

Trailerladen in de praktijk, sessie in Haarlem, Sharon met Nique.

Hieronder een verslag van een trailerlaadsessie met een wat ik noem 'dikke vinger paard' oftewel een paard wat weinig respect heeft voor de eigenaar en daarom niet wil laden. Hij is absoluut niet bang voor de trailer en heeft ook geen trauma opgelopen in het verleden.

De eigenaresse Sharon heeft mij gebeld omdat ze al een paar keer haar paard Nique niet geladen kreeg. Ze kreeg er geen goed gevoel bij hoe haar stalgenoten dit probleem wilden oplossen. Ze hadden al met longeerlijnen en bezems achter hem langs geprobeerd hem te laden.
Dat ging uiteindelijk wel maar het laden duurde steeds langer en men moest steeds meer 'geweld' gebruiken om resultaat te krijgen. Ze wilde graag weer gaan lessen en wedstrijden rijden maar dat was op deze manier niet mogelijk.

Om te beginnen heb ik haar eerst gevraagd om te laten zien wat hij doet bij de trailer en hoe haar reacties daarop zijn. Dan kan ik alvast een beetje zien hoe hij reageert en of het angst is of niet.
Je ziet heel duidelijk dat hij zich schrap zet en niet van plan is om richting de trailer te gaan.





Daarna heb ik hem overgepakt en ben eerst eens gaan 'longeren' bij de trailer vandaan om zijn reacties op mij te peilen en te zien of ik hem wat gehoorzamer kan krijgen. Dit duurt altijd even omdat ik vaak andere commandos geef dan de eigenaar en consequenter ben en meer gehoorzaamheid van het paard eis dan de eigenaar. Dat is geen kritiek richting eigenaar maar gewoon een andere manier van benaderen.





Als het paard goed reageert ga ik dichter naar de trailer toe om daarop zijn reacties te zien en kijken of hij op mijn aangeven over de klep wil wandelen. Ik laat hem uitgebreid de trailer besnuffelen en hij hoeft niet perse in 1 keer de trailer op. Als hij besluit niet over de klep te gaan probeer ik het gewoon opnieuw totdat hij relaxed is en toch over de klep gaat.





Als dat allemaal rustig en relaxed gaat dan draai ik me om zodat ik in positie voor de trailer kom te staan en dan laat ik het paard richting klep komen en zijn eerste stappen op de klep zetten. Wil hij dan nog niet dan blijf ik richting de trailer druk geven net zolang tot hij reactie geeft, al is het maar heel klein, richting trailer en dan direct de druk er weer af.





Dat bouw ik dan langzaam uit zodat het paard steeds verder de trailer ingaat en op een gegeven moment relaxed is en doorloopt. Vaak gaat dit in etappes en de eigenaar kan niet wachten tot het moment dat het paard er voor de eerste keer instaat en de klep dichtkan.





Mijn ervaring is dat het paard na die eerste keer er vaak weer uit loopt en er dan weer enigszins tegenwerking komt. Je ziet de eigenaar dan vaak denken: doe die klep nou dicht! Maar dat is funest in dit stadium. Eerst moet hij er een paar keer relaxed in en uit gewandeld zijn. Ook moet hij ontdekt hebben dat die trailer wel meevalt en dat ie niet dood gaat als hij doorloopt. Voor de eigenaar is dit vaak een zenuwslopend moment en ik kan dan alleen maar zeggen dat het wel goedkomt.

Na een aantal keer rustig geladen te zijn geef ik het paard terug aan de eigenaar en dan mag die gaan oefenen. Gedurende de sessie heb ik al een en ander aan theorie meegegeven en verteld wat ik doe op reactie van het paard, het is dan alleen nog een kwestie van ´zelf doen´ van de eigenaar en dan gaat het vaak goed. Niet iedereen redt het met 1 sessie dat hangt af van de kennis en kunde van de eigenaar en hoe die het geleerde oppakt. Maar meestal is 1 keer voldoende.




 




En klaar is Klara!
Mei 2006

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Bij dit paard ben ik een jaar later nog eens terug geweest omdat er wat 'foutjes' ingeslopen waren en de eigenaar een opfrissessie wilde. Het paard wist nog precies wie ik was en het ging dus redelijk snel. Het lag in dit geval aan de inconsequentie van de eigenaar (dat gaf ze zelf ook ruiterlijk toe) en dat was vrij makkelijk op te lossen. Nou was het voor haar zaak dat ze meer respect ging krijgen voor haar paard en het paard voor haar.

Dit was haar (letterlijke) reactie toen ik vroeg of ze het goed vond dat ik de fotos mocht plaatsen:
Hey!!!!
Met ons gaat het inderdaad super! En ben nog steeds een blij mens. Ik baal alleen wel erg van het weer, want dat betekent dat ik niet met de trailer weg kan!!!!
Nadat jij was geweest is er meen ik een tijd overheen gegaan dat ik weg ben gegaan met de trailer. Daarna moest ik mezelf weer bewijzen dat ik de baas ben en niet jouw dikke vinger vriend. Maar goed, na wat oefeningen (volgen enzo) te hebben herhaald ging het alleen maar beter. Het is nu zelfs zo dat als we weggaan, hij "maar" 1 x weigert en daarna de trailer zo inloopt.
En als we teruggaan, dat hij vaak genoeg er dus zo alleen in 1 x inloopt.
Zolang niemand zich ermee bemoeit, ik het dus zelf oplos met hem, gaat het allemaal super voor de wind. Inderdaad, we zijn naar het strand geweest. Wel met een ander paard erbij, maar ik ben helemaal alleen erheen gegaan.
Ik ben als een klein kind zo blij.
Ik heb er wel van geleerd, dat niemand mij meer mag helpen met laden!
Ik kan het nu zelf en we hebben nu vertrouwen in elkaar. En als iemand zich er weer mee gaat bemoeien, tja.... gaat het vast weer verkeerd net als de vorige keer.

Ik heb je site bekeken. Wat leuk joh!
Ik hoop dat jij een heleboel andere mensen met dit probleem mag en kan helpen, want dan zullen ze net zo blij zijn, als dat ik dat ben.
We gaan nu vaak genoeg even langs een vriendin, een bakkie doen. Ondertussen staat Nique lekker met haar paard te spelen en daarna gaan we weer naar huis. Dus het is niet altijd werken als we weggaan.
Je mag mijn foto's en ook naam gebruiken hoor! Geen probleem.
Ik ben juist trots erop dat ik het nu, samen met jouw hulp, uiteindelijk helemaal alleen kan. Ik gebruik nog wel het halster tijdens het laden, voor het geval dat hij zich mocht vergissen. Maar vaak genoeg is dat niet nodig.

Heb je verder nog meer mensen mogen helpen?
En ooit nog eens iets van mijn oude stalgenoot gehoord???

Spreek je vast snel wel eens.
Groetjes Sharon


Toch leuk dit soort reacties! Daar doe je het voor!   



 
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu