Klant ervaringen - Horse-Assist, stressvrij trailerladen voor paard en eigenaar.

Horse Assist
Ga naar de inhoud


Op deze pagina staan een aantal van de vele klant ervaringen op chronologische volgorde, lang niet alle ervaringen staan hier maar dit zijn de leukste of meest uitgebreide. Het geeft een idee van het werk wat ik doe en hoe dat ervaren wordt door de eigenaren. Veel leesplezier!

Haarlem, mei 2006
Hieronder een verslag van een trailerlaadsessie met een wat ik noem 'dikke vinger paard' oftewel een paard wat weinig respect heeft voor de eigenaar en daarom niet wil laden. Hij is absoluut niet bang voor de trailer en heeft ook geen trauma opgelopen in het verleden.

De eigenaresse Sharon heeft mij gebeld omdat ze al een paar keer haar paard Nique niet geladen kreeg. Ze kreeg er geen goed gevoel bij hoe haar stalgenoten dit probleem wilden oplossen. Ze hadden al met longeerlijnen en bezems achter hem langs geprobeerd hem te laden. Dat ging uiteindelijk wel maar het laden duurde steeds langer en men moest steeds meer 'geweld' gebruiken om resultaat te krijgen. Ze wilde graag weer gaan lessen en wedstrijden rijden maar dat was op deze manier niet mogelijk.

Om te beginnen heb ik haar eerst gevraagd om te laten zien wat hij doet bij de trailer en hoe haar reacties daarop zijn. Dan kan ik alvast een beetje zien hoe hij reageert en of het angst is of niet.
Je ziet heel duidelijk dat hij zich schrap zet en niet van plan is om richting de trailer te gaan.


Daarna heb ik hem overgepakt en ben eerst eens gaan 'longeren' bij de trailer vandaan om zijn reacties op mij te peilen en te zien of ik hem wat gehoorzamer kan krijgen. Dit duurt altijd even omdat ik vaak andere commandos geef dan de eigenaar en consequenter ben en meer gehoorzaamheid van het paard eis dan de eigenaar. Dat is geen kritiek richting eigenaar maar gewoon een andere manier van benaderen.


Als het paard goed reageert ga ik dichter naar de trailer toe om daarop zijn reacties te zien en kijken of hij op mijn aangeven over de klep wil wandelen. Ik laat hem uitgebreid de trailer besnuffelen en hij hoeft niet perse in 1 keer de trailer op. Als hij besluit niet over de klep te gaan probeer ik het gewoon opnieuw totdat hij relaxed is en toch over de klep gaat.
   

Als dat allemaal rustig en relaxed gaat dan draai ik me om zodat ik in positie voor de trailer kom te staan en dan laat ik het paard richting klep komen en zijn eerste stappen op de klep zetten. Wil hij dan nog niet dan blijf ik richting de trailer druk geven net zolang tot hij reactie geeft, al is het maar heel klein, richting trailer en dan direct de druk er weer af.

 

Dat bouw ik dan langzaam uit zodat het paard steeds verder de trailer ingaat en op een gegeven moment relaxed is en doorloopt. Vaak gaat dit in etappes en de eigenaar kan niet wachten tot het moment dat het paard er voor de eerste keer instaat en de klep dichtkan.

Mijn ervaring is dat het paard na die eerste keer er vaak weer uit loopt en er dan weer enigszins tegenwerking komt. Je ziet de eigenaar dan vaak denken: doe die klep nou dicht!
Maar dat is funest in dit stadium. Eerst moet hij er een paar keer relaxed in en uit gewandeld zijn. Ook moet hij ontdekt hebben dat die trailer wel meevalt en dat ie niet dood gaat als hij doorloopt. Voor de eigenaar is dit vaak een zenuwslopend moment en ik kan dan alleen maar zeggen dat het wel goedkomt.
Na een aantal keer rustig geladen te zijn geef ik het paard terug aan de eigenaar en dan mag die gaan oefenen. Gedurende de sessie heb ik al een en ander aan theorie meegegeven en verteld wat ik doe op reactie van het paard, het is dan alleen nog een kwestie van ´zelf doen´ van de eigenaar en dan gaat het vaak goed. Niet iedereen redt het met 1 sessie dat hangt af van de kennis en kunde van de eigenaar en hoe die het geleerde oppakt. Maar meestal is 1 keer voldoende.
 

En klaar is Klara!

--------------------------------------------------------------------------------------------------

Bij dit paard ben ik een jaar later nog eens terug geweest omdat er wat 'foutjes' ingeslopen waren en de eigenaar een opfrissessie wilde. Het paard wist nog precies wie ik was en het ging dus redelijk snel. Het lag in dit geval aan de inconsequentie van de eigenaar (dat gaf ze zelf ook ruiterlijk toe) en dat was vrij makkelijk op te lossen. Nou was het voor haar zaak dat ze meer respect ging krijgen voor haar paard en het paard voor haar.

Dit was haar (letterlijke) reactie toen ik vroeg of ze het goed vond dat ik de fotos mocht plaatsen:
Hey!!!!
Met ons gaat het inderdaad super! En ben nog steeds een blij mens.
Ik baal alleen wel erg van het weer, want dat betekent dat ik niet met de trailer weg kan!!!!
Nadat jij was geweest is er meen ik een tijd overheen gegaan dat ik weg ben gegaan met de trailer. Daarna moest ik mezelf weer bewijzen dat ik de baas ben en niet jouw dikke vinger vriend.
Maar goed, na wat oefeningen (volgen enzo) te hebben herhaald ging het alleen maar beter. Het is nu zelfs zo dat als we weggaan, hij "maar" 1 x weigert en daarna de trailer zo inloopt.
En als we teruggaan, dat hij vaak genoeg er dus zo alleen in 1 x inloopt.

Zolang niemand zich ermee bemoeit, ik het dus zelf oplos met hem, gaat het allemaal super voor de wind. Inderdaad, we zijn naar het strand geweest. Wel met een ander paard erbij, maar ik ben helemaal alleen erheen gegaan.
Ik ben als een klein kind zo blij. Ik heb er wel van geleerd, dat niemand mij meer mag helpen met laden!
Ik kan het nu zelf en we hebben nu vertrouwen in elkaar. En als iemand zich er weer mee gaat bemoeien, tja.... gaat het vast weer verkeerd net als de vorige keer.

Ik heb je site bekeken. Wat leuk joh!
Ik hoop dat jij een heleboel andere mensen met dit probleem mag en kan helpen, want dan zullen ze net zo blij zijn, als dat ik dat ben. We gaan nu vaak genoeg even langs een vriendin, een bakkie doen. Ondertussen staat Nique lekker met haar paard te spelen en daarna gaan we weer naar huis. Dus het is niet altijd werken als we weggaan.

Je mag mijn foto's en ook naam gebruiken hoor! Geen probleem.
Ik ben juist trots erop dat ik het nu, samen met jouw hulp, uiteindelijk helemaal alleen kan. Ik gebruik nog wel het halster tijdens het laden, voor het geval dat hij zich mocht vergissen. Maar vaak genoeg is dat niet nodig.

Heb je verder nog meer mensen mogen helpen?
En ooit nog eens iets van mijn oude stalgenoot gehoord???

Spreek je vast snel wel eens.
Groetjes Sharon


Toch leuk dit soort reacties! Daar doe je het voor!   




Soest, mei 2010

Ik heb een sessie gedaan bij een Andalusiër ruin van 6 jaar (hij was toen pas 3 mnd geleden gecastreerd) die nog maar net zadelmak was en al het nodige had meegemaakt. Hij is in Spanje geboren en daar opgegroeid, naar Nederland gekomen en uiteindelijk bij deze eigenaresse Irma terecht gekomen. In Spanje gaan ze toch op een ietwat andere manier met paarden om en hij was heel erg  ´rillerig´ en onzeker.
Bij transport naar huidige eigenaar is paard op de trailer gaan draaien en heeft daarbij het vertrouwen in de trailer geheel verloren.

Intussen hadden ze zelf ook al het een en ander meegemaakt tijdens het trailerladen met hem (mensen onder de voet gelopen, zere handen van touwen, blauwe vingers, bulten op hoofd en zere tenen o.a.) en het laden ging gewoon steeds slechter. Irma had mijn site gelezen en kon zich wel in mijn manier van werken vinden en belde mij. Ze wilde graag met Hemelvaart op vakantie naar de Veluwe maar had een groot trailerlaadprobleem.

We hebben eerst telefonisch eea besproken en daarmee zijn ze aan de slag gegaan en gaan oefenen.
Dat werkte toch nog niet helemaal in de praktijk, dus op naar Soest!

Daar aangekomen eerst verteld wat ik zou gaan doen en even kennis gemaakt met het paard in kwestie. Het is een hele mooie maar onzekere en intelligente ruin die wel wat leiderschap kon gebruiken.
Ik heb Irma eerst zelf met haar paard richting trailer laten lopen en daaruit bleek dat zij trailerlangst had, wat ontstaan was door eerdere pogingen het paard op de trailer te laden, en daardoor haar paard nog onzekerder maakte. Daar gingen we dus maar eerst aan werken, die trailer komt later wel.
 
We hebben eerst een 3 kwartier grondwerk gedaan in de wei met touwhalster en leadrope. De dochter van de eigenaresse deed ook gezellig mee met haar paard, ook een Andalusiër ruin maar met een ander karakter. Het ging gaandeweg steeds beter en het leiderschap verschoof langzaam van paard naar eigenaar. Ze snapten heel goed wat de bedoeling was en we konden dus met de trailer gaan werken.
 
Vanwege de angst van Irma voor de trailer heb ik het paard eerst relaxed leren laden en toen heeft zij hem overgenomen. Ze heeft het heel moeilijk gehad om haar onzekerheid en angst te laten varen maar het is gelukt! Toen ze doorhad dat het toch echt aan haar lag en ze zag dat hij er minder moeite mee had als ze dacht, toen ging het al een héél stuk beter!

 

We hebben een paar weken later nog een keer een sessie gehad om eea te bevestigen en tot nu toe heb ik nog geen berichten gehoord dat het niet meer lukt en zijn ze heerlijk met de paarden op vakantie geweest!

Hagestein, mei/juni 2010

Ik werd gebeld door mijn oude bijrijdster Cindy of ik haar stiefzusje Denise kon en wilde helpen met haar pony Devlin omdat ze wel eens saampjes naar het bos zouden willen. De pony was al lange tijd niet op de trailer geweest en had er ook geen goede ervaringen mee gehad. Devlin is een kruising KWPN/New Forest en is ongeveer 1.45m.

Denise belde mij dus later en we hebben een poosje gepraat over hoe het werkt en wat ik doe. Ik heb haar ook de site van Eddy Modde laten lezen want waarom opnieuw het wiel uitvinden als hij zo'n mooie e-reader heeft gemaakt? :)
Afijn, ik met trailer en al naar Hagestein, want Denise heeft geen eigen vervoer. Gelukkig is Hagestein hier om de hoek dus dan vind ik dat niet zo'n bezwaar om mijn trailer ook mee te nemen. Liever gebruik ik de trailer waarmee ook de mensen op stap moeten met hun paard, maar nu was er geen trailer voorhanden.

Denise gaf aan dat Devlin niet zo graag richting trailer ging en al in lichte paniek raakt als hij maar een trailer ziet. Ik heb haar dus gevraagd om eerst eens te laten zien wat hij dan doet en wat zij dan als reactie daarop doet.

Devlin vond het berespannend en deed van alles om maar niet naar de trailer te gaan. Hij ging inderdaad niet richting trailer of maakte er een drama van. Ik heb even halster gewisseld en ben eerst een beetje grondwerk met hem gaan doen zodat de verhoudingen duidelijk waren en hij aan mij kon wennen.

Na een poosje ben ik het grondwerk gaan verplaatsen naar rond en bij de trailer dan het werd weer opnieuw spannend. Hij is heel onzeker en gaat dan steigeren om weg te kunnen, gelukkig gaat hij alleen maar omhoog en doet verder niks en heeft wel respect voor mijn ruimte.
 
In het begin was hij heel sceptisch en wilde echt niet, had steeds stress poep en ging steigeren maar je zag toch dat hij steeds rustiger werd en ging nadenken. Hij werd makkelijker over de klep maar had nog wel een drempel waar hij overheen moest.
Maar het ging steeds beter en Denise begin ook te begrijpen wat ik aan het doen was en dat ik Devlin niet dwong maar dat hij het zelf uit moest vlooien.

Helaas ging onze 'fotografe' toen weg maar hij liep heel relaxed de trailer op, bleef daar ook staan en toen zijn we gestopt. Devlin was duidelijk moe en had veel om over na te denken. De volgende sessie zou Denise hem overpakken zodat zij ook kon leren hem te laden.

Tweede Sessie

Gelijk maar begonnen met Devlin voor de trailer te zetten om te zien hoe hij zou reageren.
Denise was een stuk zekerder van zichzelf (en van Devlin) dan de eerste keer dus het ging al een heeeeeel stuk beter!
Deze hele sessie heeft Devlin niet 1 keer gesteigerd terwijl de vorige sessie hij zeker 10 keer omhoog is gekomen.
Devlin vond het nog wel spannend maar durfde nu wel zelf in de trailer te gaan kijken. Denise heeft deze keer het meeste werk zelf gedaan en dat was ook de bedoeling.

Langaam maar zeker ging het steeds beter met hun onderlinge communicatie en Devlin werd ook steeds relaxter. We hebben nog geoefend met de stang erachter en de klep dicht en hij bleef rustig.
We hebben het afgesloten met nog een laatste keer er in 1 keer in en hij draafde er zelfs op!


Dat gaat helemaal goedkomen!


Hieronder de reactie van Denise zelf op het hele laadgebeuren;
Mijn ervaring met het trailer laden op de juiste vriendelijke manier.

Ik heb mijn pony Devlin nu acht jaar. Toen ik Devlin kocht is hij op de trailer geladen naar de stal waar hij zou wonen. Hij ging hier met gemak erin, daarna heeft Devlin ongeveer vijf jaar de trailer niet meer gezien.

Na die vijf jaar wilde ik op vakantie met Devlin, hierbij moest de trailer van pas komen.
Dit is gelukt, maar met heel veel middelen, wat mijzelf (en denk ik Devlin) geen fijn en vertrouwd gevoel gaf.
Na de vakantie heb ik ongeveer een jaar Devlin niet meer vervoerd met de trailer.

In de tussentijd is Devlin meerdere keren verhuist, maar dan te voet. Hij heeft op een manege gestaan, waar zijn verzorgster wedstrijden met hem reed. Hier moest hij dus enkele keren de trailer op, dit ging altijd met heel veel moeite, of zelfs ging de wedstrijd niet eens door.
Wel kon hij tegen de vrachtwagen, alleen dit was niet altijd haalbaar.

Sinds ruim een jaar ben ik weg bij de manege en wordt er geen wedstrijd meer gereden met hem, dus ook zo geen trailer laden.
Ik kwam op zijn nieuwe stal en hoorde dat ze veel plannen hadden om te paard weg te gaan, naar het strand, bos, duinen, enz. Waar je dus een trailer bij nodig hebt.
Ik wilde met een vriendin weg gaan naar het bos, waar zij met haar paard vlakbij staat, om een mooie rit te maken, daar hadden we de trailer voor nodig.

Ik dacht om eerst te oefenen en zien hoe Devlin zou reageren op de trailer. Hij stuiterde behoorlijk toen hij de trailer zag, slaan deed hij niet, maar wel waren zijn ogen ontzettend rood, had veel stress poep, snuifde behoorlijk en zweette het uit.
De vonkjes vlogen van zijn ijzers af, met veel druk achter zijn kont kregen we hem de trailer in.

Daar stond hij dan met met behoorlijk wat zenuwen, ik heb hem ongeveer tien minuten in de trailer laten staan en wilde hem uit de trailer halen. Hier schoot hij met een enorme vaart uit naar achteren, waardoor ik toen dacht: dit werkt niet zo. Dit is een gevaar voor hemzelf om in en uit de trailer laden, wat dan zo op de weg?
Hierbij liet ik mijn droom varen om maar niet naar het strand te gaan, met mijn eigen pony!

Via via hoorde ik van een vriendin van mij dat ze iemand kende, die op een vriendelijke manier elke trailer kon laden.
Mijn gedachtes waren, dit gaat haar nooit lukken, maar goed ik ga ervoor!
Ik belde Ciska op en maakte een afspraak, Ciska vertelde mij om eerst de SITE te lezen, zodat ik mij kon verdiepen in wat ze van plan was met Devlin.

Onze eerste afspraak
Ik was zelf erg onzeker over het feit of het zou gaan lukken om Devlin in de trailer te krijgen. Ik moest laten zien hoe Devlin deed als ik hem in de trailer wilde hebben, ook lette ze op het gedrag tussen mij en Devlin.
Dit ging dus mis, want hij liep mij voorbij en ging niet de trailer in.

Ciska nam het over en ze liet mij zien hoe het spel tussen haar en Devlin zou moeten. Dit was erg bijzonder om te zien hoe zij met Devlin om ging, ze gaf de nodige tikken als dit nodig was als hij haar omver wilde lopen.
Dit ging een half uurtje door, totdat Ciska naar de trailer toe liep en daar de laadklep aan Devlin liet ontdekken. Eerst was het een hoop gesteiger, alleen nu zonder Ciska omver te lopen.
Na een poos liep Devlin zonder moeite de laadklep over, hij had het niet eens meer door.
Uit eindelijk liep Devlin steeds meer in de trailer, en rustig weer terug.

Wat mij erg opviel is dat Ciska het aan Devlin overliet als hij weer uit de trailer wilde, alleen zonder dat hij haar omver zou lopen. Zo liet Ciska zien dat het niet eng is om de trailer in te lopen, want hij mocht er net zo goed weer uit. Dit spel heeft even geduurd, totdat hij zelf de trailer in liep.

Ciska gaf aan dat ik het toen moest doen, hier merkte ik dat ik erg onzeker was en dit bleek want Devlin deed toen moeilijk om niet de trailer in te willen, wel zonder gesteiger. Ciska gaf aan dat ik moest laten zien om het gewoon te doen zonder enige twijfel, todat ik dat los gelaten had liep ik met Devlin de trailer in. Het was GELUKT!
We zijn ongeveer twee en een half uur bezig geweest, Devlin is de trailer ingegaan zonder enige dwang en moeite, we lieten het hierbij en hadden een vervolg afspraak gemaakt.

Tweede afspraak
Ciska gaf aan dat ik Devlin direct mee moest nemen de trailer in, mijn gevoel was al veel beter dan daarvoor, mijn onzekerheid was weg. Ik nam hem mee de trailer in, hij ging er niet direct in, maar hij was meer aan het ontdekken “wat was dit ook al weer”
Het verschil wat ik al zag was dat hij geen gestuiter had of mij onver liep.

We hebben het even laten gaan, totdat Devlin door kreeg dat het helemaal niet eng was en liep hij er zonder moeite in. Ik ben toen een stuk of tien keer met Devlin de trailer in gelopen, tot mijn verbazing zag ik dat hij het leuk begon te vinden, dit doordat hij in draf de trailer in wilde! Eruit ging ook soepel.

Daarna hebben we met de klep geoefend, dit eerst met een stang en later met de klep. Dit vond hij eerst wel raar maar is er niet gek van geworden. Al vrij snel konden we de trailer dicht doen en was er niets meer aan de hand.

Devlin gaat nu zonder moeite de trailer in, ik weet wel dat ik maandelijks moet blijven oefenen “zodat hij de trailer blijft vertrouwen en mij” dat er niets engs gaat gebeuren. Dit blijf ik dan ook volhouden!

Mijn conclusie van het ervaren op een vriendelijke manier laden:
Geef eerst jezelf vertrouwen dat het je gaat lukken, dan merkt je paard dat jij de leider bent en er niets aan de hand is.

Ik kan nu mijn droom waar maken en saampjes op het strand rijden!
Leerbroek, augustus 2010
In augustus 2010 ben ik bij Mirjam geweest, wij zitten beiden zeer frequent op www.bokt.nl en via dat forum kwamen we dus ook in contact met elkaar. Er was een topic over een moeilijk te laden paard en daarin had ik wat adviezen gegeven.
Onderstaande komt uit dat topic:

Mirjam:
"Sorry dat ik binnen val , maar Cissy geef je les daar in? Ik heb er hier 2 die niet of zeer slecht de laden zijn en jij zit natuurlijk niet ver uit de buurt."
Met niet veel meer woorden dan dit heb ik contact opgenomen met Cissy. Mij lukte het niet, heb van te voren ook niet gezegd wat voor trukendoos ik geopend had om een poging te wagen om ze er in te krijgen.

En dat met reden omdat ik weet dat die doos gewoon gesloten had moeten blijven, want het was toch echt de verkeerde doos en daar kom je dan achter als je bezig ben, maar goed dat paard moet er op en tja dan die doos maar.
Nu wil ik hier wel vertellen wat er in mijn doos zat hoor. Een longeerlijn, longeerzweep, flinke handen, een boze stem, weinig geduld, zenuwen, spierballen, stevige schoenen met stalen neuzen en een hubbie die boer is en die een koe naar binnen wil jagen en dat in een zo kort mogelijke tijd.

We hebben tussendoor flink staan kletsen, volgens mij is dat paardenmensen eigen, raken niet uitgepraat over die knollen maar besef van tijd ben ik dus even kwijt. Ik gok dat we binnen 3 uur 2 paarden op de wagen hadden. Langer was het zeker niet, eerder korter met dat geouwehoer van ons tussendoor.

Ik had absoluut niet verwacht dat het zou lukken althans misschien wel zou lukken, maar zeker niet in zo'n korte tijd. Op een gegeven moment stonden we elkaar gewoon verbaasd aan te kijken en moesten we soort lachen was dit nu alles.... ja dit was alles... de juiste dingen op het juiste moment.

Ik heb heel wat geleerd en had het zeker niet alleen voor elkaar gekregen. Bij allebei was een andere aanpak nodig, maar ze liepen er op een gegeven moment zo in, morgen ga ik het zelf proberen en wat uitbreiden lekker poetsen er in en als alles goed gaat een keer rijden. Maar nu nog niet het moet eerst ontspannen zijn. Hopelijk hebben jullie wat aan mijn berichtje en lezen jullie de berichtjes van Cissy goed, want bij mij heeft ze zeer goed werk verricht!

Ciska/Cissy:
vd week dus bij Mirjam geweest, woonde toch bij mij om de hoek en we hadden elkaar al een keer ontmoet dus geen probleem om even te gaan helpen. Juist leuk om te doen!

Inderdaad in ruim 3 uur twee paarden geladen die anders echt de trailer niet op gingen. Tussendoor lekker lopen kleppen over paarden inderdaad. En het laden ging niet eens in een trailer maar op een wiebelige veekar!
Met een gladde klep en plankenvloer, niet gek dat ze dat eng vinden. Ze had van tevoren inderdaad niet verteld wat er al geoefend was, had ook niet uitgemaakt overigens, want ik kijk toch gewoon naar het paard en de reacties op dat moment en niet naar het verleden.
Mijn ervaring is dat de eigenaar het vaak toch niet goed heeft aangepakt dus wat heeft naar het verleden kijken dan voor zin??

Het eerste paardje viel alles mee, ze had gewoon wat aanmoediging nodig en een perfecte timing en was eigenlijk heel makkelijk opgelost. Ze was er best relaxed onder eigenlijk. Voor Mirjam was het even wennen dat ze veel dingen die ze eerst deed nu niet meer moest doen. Dat ze vooral op dr eigen plek moest blijven staan en meer met het leadrope moest werken en het paard het meeste werk moest laten doen. Dat was even omschakelen.

De tweede vond het leuk om zich in de wei niet te laten vangen dus veel van de totaal 3 uur dat we beide paarden in handen hebben gehad ging daar al aan op, de rotzak :)
Maar goed, we hebben m gevangen en aan het werk gezet. Hij vond het echt doodeng en dat de latjes op de klep net te ver bij elkaar vandaan zaten was niet echt handig voor hem. Hij gleed dan makkelijk weer terug op de klep, maar na een beetje overredingskracht ging hij toch.
Toen was hij de 1e keer boven en ging door zn benen, hij was ineens een stuk kleiner zó eng vond ie het!  Hij was ineens maatje shetlander.
Zó grappig om te zien, maar niet handig om te oefenen...

Hij had een soort drempel ter hoogte van zijn schouders en de overgang van de klep naar boven en het heeft even geduurd voordat hij verder durfde zeker omdat het hem te glad was. Hij was ook zelf wel een beetje lomp met zn voeten neerzetten dus we moesten echt even geduld hebben.
Toen dat eenmaal zover was ging hij zelfs een keer in draf naar boven! Stoere vent!
Omdat hij het nog wel eng vond hebben we m eerst een paar keer omgedraaid boven (dat is dan weer een voordeel van een veekar, meer ruimte)  en later achterwaarts er af. Zijn ervaring is heel goed geweest en als het goed is loopt hij er wel weer makkelijker op de volgende keer, even afhankelijk van wat Mirjam ermee doet....
Daarna nog 2 uur aan de keukentafel over paarden zitten kleppen terwijl de kip in de oven langzaam gaar werd en een heerlijke geur door de keuken verspreidde, mjammjam, kreeg spontaan trek! Hahaha!

Mirjam:
Moet daar natuurlijk toch weer even op reageren Vond jou gezicht ook wel heel grappig toen je die veekar zag staan :)
Is idd geen trailer, maar een gammel ding met een korte klep, ''losse'' planken, dat giga veel herrie maakt en ook nog eens flink beweegt als ze er in en uit gaan, o wat eis ik toch veel van mijn paarden, kan ze zeker geen ongelijk geven als ze daar niet in willen.

Normaal worden er koeien in vervoerd en in enkele noodzaak een paard bijv met een keuring in de buurt of als ik naar de veearts moet. Ik rij geen wedstrijden oid, maar vind het wel een heel prettig idee dat als de nood aan de man is dat ik mijn paard ook in een trailer krijg.
Voor mij was het idd omschakelen ik loop te veel, doe te veel, zeg te veel. Verder heeft Cissy verteld hoe het gegaan is ,heel goed dus, ik wil alleen nog aan vullen dat ik er de andere dag en de dag daarna weer mee geoefend heb helemaal alleen en dat is super gegaan een kleine aarzeling bij beide maar toch zo er weer in.

Ik wil het eigenlijk nu dagelijks blijven oefenen gewoon er in lopen lekker poetsen daar binnen, want Bravour is nog wel nerveus als hij er in staat rijden durf ik nu nog niet aan met hem eerst de rust er in en dan zien we wel verder.

Zie hier de bewuste kar met paard erop!!



Hannie en Dúx, Bleiswjk maart 2011

Dúx is mijn bijna 9-jarige IJslander ruin. Trailer laden ging wel goed met hem, tenminste: ik kon hem alleen laden, maar had altijd iemand nodig om de stang achter hem dicht te doen. Omdat ik soms vroeg op pad ben met Dúx wilde ik graag een manier vinden om hem alleen te leren laden. Via Bokt kwam ik op een van de trailer-laad-topics terecht en via dat topic weer bij de site van Horse Assist.

Haar website heb ik helemaal gelezen en vooral het trailer-laad-hoofdstuk goed bestudeerd. Daarna ben ik op de website van Eddy Modde gaan kijken. Toen wist ik dus dat wat ik graag wilde, het alleen laden van Dúx, aangeleerd kon worden en ik had een idee hoe. Alleen… ik voelde me nogal onzeker om dit alleen aan te pakken. Dúx loopt nl. keurig aan de hand mee, maar ik heb hem geleerd om mij niet te passeren tijdens het lopen. Ik heb hierop Ciska benaderd. Wij kenden elkaar niet persoonlijk, dus moet er wel vertrouwen zijn. Dat was er eigenlijk vanaf het eerste moment.

Ciska heeft Dúx gewoon rustig ter hand genomen en zonder stress is zij met hem gaan oefenen. In het begin was het allemaal vreemd voor Dúx en dat riep weerstand op. Hij werd zelfs  even boos. Ciska heeft Dúx verschillende pauzes gegeven om alles te kunnen verwerken. Dan werd hij even op stal gezet en kreeg hij wat te knabbelen.

Tot mijn grote verbazing ging het eigenlijk heel goed. Ik had nl. zelf nooit verwacht dat Dúx zelf de trailer in zou lopen. Het grootste bewijs dat het hele leerproces rustig en zonder stress verliep was, dat Dúx op de trailer niet gemest heeft, wat hij normaal altijd wel deed. Toen Dúx door had wat de bedoeling was, was ik aan de beurt. Door de heldere uitleg van Ciska kon ik het zelf ook. Ik ging echt blij naar huis met Dúx.

  
Thuis ook alleen Dúx uitgeladen, onderweg had hij ook niet gemest. Nu zijn Dúx en ik samen aan het oefenen want we moeten het natuurlijk wel onderhouden. Het gaat echt heel goed en Dúx en ik kunnen nu alleen op pad zonder dat we persé iemand nodig hebben en dat is gewoon heel fijn en handig.

Ciska, super bedankt voor de fijne les.

Hannie

Bleiswijk, augustus 2012 2e sessie

Zo'n anderhalf jaar geleden heeft Ciska mij geleerd hoe ik Dúx mijn IJslander alleen op de trailer kon zetten. Dat alleen kunnen was echt nodig, omdat ik vaak 's ochtends  vroeg of 's avonds weg ga met Dúx. Dan is er meestal niemand om te helpen, dus de methode die Ciska gebruikt, die van Eddy Modde/Parelli, leek mij uitermate geschikt. Afijn, dat was allemaal super gegaan en ik kon Dúx alleen laden. Wat heerlijk om niet  persé iemand erbij te moeten hebben en wat een fijne methode om te laden.

Een paar maanden geleden ging ik met Dúx naar een meerdaagse clinic waarvoor ik ook weer vroeg moest vertrekken. Alles ging perfect en daar gingen we. Tijdens de clinic zelf bleek Dúx niet helemaal zuiver te lopen en hij gedroeg zich niet zoals ik hem kende. Er was duidelijk iets met hem aan de hand. Ik was er behoorlijk overstuur van en het hoeft geen betoog dat ik hem in de gemoedstoestand waarin ik mij bevond helemaal niet kon laden. Bovendien had ik op de heenweg een ongelooflijke noodstop moeten maken voor iemand die op het laatste moment voorrang nam.

Eenmaal weer thuis is Dúx behandeld en was hij weer de oude, maar trailer laden bleef een probleem. Ik heb  een hele tijd alleen door gemodderd maar uiteindelijk Ciska gebeld om opnieuw om hulp te vragen.

Vorige week is ze langsgekomen en heeft ze samen met mijn bijrijdster, Dúx en met mij gewerkt aan het trailer laden. Eerst grondwerk gedaan en wat vonden mijn bijrijdster en ik dat moeilijk, heel anders dan we gewend waren.

Ciska nam alle tijd voor Dúx en voor ons en toen we eenmaal gingen laden, stond Dúx binnen 5 minuten op de trailer, eerst bij Ciska en daarna bij mij.
Ik was echt  stomverbaasd, had dit totaal niet verwacht.

Ik les wekelijks met Dúx bij een rijvereniging en op dat terrein was laden voorheen helemaal een ramp. Daarom is Ciska met ons meegegaan naar de rijvereniging, uiteraard met Dúx in de trailer. Wat  bleek tijdens het rijden? Ik, die ervan overtuigd was dat ze voorzichtig reed, reed toch nog niet voorzichtig genoeg!
Ciska gebruikte hier een paar mooie metaforen voor. Ik moest rijden (in de bochten) alsof ik een emmer water in de trailer had staan. Die mocht niet omvallen en er mocht niks uit klotsen. Verder vroeg Ciska hoe ik me zou voelen als ik losstaand in een bus mijn evenwicht zou moeten houden. Wat een eye-openers!

Afijn, afgelopen woensdag voor het eerst naar de rijvereniging gegaan.  Het laden thuis ging super, eerst weer even grondwerk gedaan uiteraard. Ik heb gereden alsof er een emmer water in de trailer stond en Dúx kwam ontspannen de trailer af, niet bezweet, niet gemest, super dus!
Na de les ook weer eerst even grondwerk en daarna vlot de trailer op, wat een verschil en wat was het me allemaal meegevallen.

Ik had echt nooit verwacht dat ons trailerlaadprobleem zo snel zou zijn opgelost, maar met Ciska's hulp en natuurlijk zeker ook haar tips over het autorijden kunnen we nu weer overal heen.

Ciska, super bedankt, vast ook namens Dúx.
Hannie
Zwartebroek, 05 mei 2011

Ik heb gisteren met Ciska een trailer sessie met mijn paardje Cody gedaan. Cody is een 6 jarige Quarter die al vroeg veel in zijn koppie te verduren heeft gehad en ik ben helemaal opnieuw met hem begonnen.

Ik heb hem nu bijna 1.5 jaar en we zijn al veel verder dan in het begin. Een van de problemen was de trailer. Hij is alleen vervoerd in een grote trailer waar hij zijwaarts in kon en heeft nooit achterwaarts eraf gehoeven. Dat was het 1e probleem waar ik achter kwam toen ik hem opgehaald had. Cody heeft ernstige hanetred achter, hij weet af en toe niet waar hij zijn benen neerzet en heeft moeite met zijn balans dus dat werkt ook niet mee.

Verder is hij erg onzeker en erg gevoelig, je doet snel veel te veel, en veel "druk" kan hij niet hebben, dit ontaard in paniek of zich compleet afsluiten. We zijn nu een tijd verder en met 2 personen laden gaat wel goed, zolang ik bij hem blijf in de trailer kan een ander de stang erachter doen en de klep dicht.

Ook uitladen gaat met 2 personen goed, alleen wilde hij onder de stang doorkruipen zodra de klep open ging. Ik wil erg graag alleen op pad en wil niet afhankelijk zijn van anderen en ik wil dat hij gewoon vol vertrouwen in de trailer krijgt. Paarden staan thuis en mijn vriend is er ten eerste weinig én hij heeft geen verstand van paarden dus "even" oefenen is niet zo simpel. En met teveel alleen klooien ben ik bang meer schade toe te brengen dan goed te doen. Dus steeds kon ik alleen weg als er iemand thuis was én als ik zeker weet dat op de locatie waar ik heen moet óók mensen kunnen helpen. Best lastig dus.

Vele sites heb ik bekeken, bestudeerd en ben erg geschrokken van de bedragen die "experts" hierin vragen. Ben best bereid een goed bedrag neer te leggen maar € 350 voor 1 sessie vind ik best veel. Toen kwam ik Ciska op Bokt.nl tegen en heb haar site gelezen en haar een mail gestuurd of ze niet eens wilde komen.

Gisterenmiddag was ze bij mij thuis en zijn we aan de gang gegaan. Degelijke auto met trailer in de baan, tussenschot opzij en vastgezet, stangen weg, en met zijn 2 aan de gang. Wat ik vooral belangrijk vond was dat Ciska mij alles zelf liet doen en af en toe Cody overnam om te laten zien wat ze precies bedoelde.

Ik ben erachter dat ik nog véél minder moet reageren naar Cody, volgens Ciska is hij erg gevoelig en heeft hij aan minimale hulpen ruim voldoende. De hele sessie uitleggen wordt veel te veel.
Na 2 uurtjes loopt hij braaf zelf de trailer in terwijl ik binnen sta en Ciska hem erin stuurt. Het tussenschot kan gewoon op zijn plek staan en loopt hij óók zo naar binnen. Als Ciska binnen staat kan ik hem van naast de klep erin sturen.

De stang erachter hebben we samen geoefend, Cody komt nu niet meer onder de stang door en wanneer hij ertegen hangt komt hij op druk braaf terug. Stang is dicht geweest, klep is dicht geweest.
Als laatste heeft hij in draf om Ciska heen gelopen en is vanuit draf de trailer ingegaan.

Voor de 1e keer was dit genoeg!! Ben zeer tevreden en kan nu zelf oefenen met de stang erachter, dit moet nog bevestigd worden en voorlopig ga ik nog met 2 personen oefenen. Nu is Cody wel zo dapper (en ik ook) dat hij vertrouwen in de trailer heeft en dat ik zelf verder kan met bv mijn vriend.

Ik wil bij deze Ciska ontzettend bedanken voor haar hulp en geduld met mij en mijn paard. Ben zelf redelijk handig met andermans paarden laden en veel lukt me zelf, ik ben echter wel zo eerlijk naar mij en mijn paard dat ik wist dat ik het onder de stang doorkomen niet alleen kon oplossen.
Wat me vooral opviel is dat je met zoveel minder signalen je paard al kunt laten reageren. Ik kan iedereen Ciska aanraden wanneer je een probleem wilt oplossen. Ciska: bedankt !!

Chantal en Cody.


(note van Ciska:  het in de trailer staan heb ik alleen gedaan om Cody te helpen vertrouwen te krijgen en hem te belonen op de momenten dat hij zelf de trailer in liep, dan kreeg bij een lekker handje muesli. Die 2 uur was in werkelijkheid korter omdat we hem ook nog een poosje terug op stal hebben gezet om even eea te verwerken want hij was uitermate gevoelig en had dat even nodig.)

Vervolg:
Gisteren (09/05) heb ik (Chantal) getraind met Cody. Hij liep vrijwel meteen de trailer in, met het tussenschot op zijn plek, dus de nauwe doorgang. Hij loopt na 2x ook helemaal door tot aan de borst stang. Hij komt er ook pas uit als ik het vraag.
Volgens Eddy moet hij minstens 10 seconden kunnen staan vóór je met de stang gaat oefenen. Dat lukte dus met stang aan de gang. Eerst tegen zijn billen, hem ermee geaaid, gerammeld met stang tegen het schot en de haakjes etc etc. eerst kwam hij er nog uitlopen maar later bleef hij staan.

Ik heb nog niet de stang erachter geplaatst omdat ik dat nog even met 2 personen wil doen.Hij komt nog niet op commando van de stang af als ik hem achter zijn kont hou en tegendruk geef. Dat moet nog even bevestigd worden.
Leuk detail: ik was klaar, Cody liep los om de auto heen en toen ik naar binnen liep liep hij zonder halster e.d. gewoon achter me aan de trailer in. was echt leuk.

Het oefenen gisteren heeft mijn buurvrouw op de foto gezet voor me, zie hier de kiekjes:

Hier vraag ik Cody de trailer in te wandelen:


Hier oefen ik met de stang erachter houden:


Ik heb toen hij zó los meeliep snel de buuf gebeld of ze foto's wilde komen maken.
Hele sessie op de foto gezet en gehoopt dat hij wéér los mee zou lopen, en ja hoor.... braaf paard.


En toen liep hij los mee:


Braaf erin staan met mij samen:


En hij bleef staan, ik kon achter hem gaan staan en hem er weer uit vragen:


Buuf: bedankt voor de foto's!!
Ciska: ben je nu nog dankbaarder !!!

Groetjes Chantal
Rouveen, 06 april 2011

Op woensdag 6 april is Ciska bij mij geweest om mij te helpen met mijn nieuwe paard die niet in de trailer wou. Het gaat om een 5 jarig paard van 1.70 groot die altijd met de vrachtwagen is vervoerd. Hierdoor had hij een hekel aan de trailer. Dit kwam omdat hij dan in een kleine ruimte en alleen stond.

Om 14:00 uur was Ciska bij mij en we zijn begonnen met de trailer. Al gauw bleek dat mijn paard aan de ene kant bang was maar ook niet wilde. Nadat Ciska op een zeer relaxte manier mijn paard duidelijk heeft gemaakt wie de baas is en wat van hem verwacht werd, ging het steeds beter.

Het heeft wel een poosje geduurd voordat hij in de trailer stond, maar daarna liep hij er zo weer in en uit. Nadat we even pauze hadden genomen zijn we weer verder gegaan en toen liep mijn paard er ook zo weer in en uit. Door steeds mijn paard op zijn gemak te stellen hebben we uiteindelijk de trailer klep dicht gedaan. Mijn paard bleef relaxt staan en vond het helemaal niet zo erg.

Wat ik een als zeer positief heb ervaren is dat Ciska mij ook duidelijk aanwijzingen gaf en mij het ook zelf liet doen. Hierdoor kreeg ik zelf ook een goed beeld van hoe ik het zelf moest aanpakken. Nu ben ik een aantal weken verder en kan ik mijn paard nog steeds prima laden. De ene keer duurt het iets langer dan de andere keer, maar ik krijg hem zonder veel stress altijd in de trailer.
Bij mij komt er nu geen zweep meer aan te pas en dat zorgt toch wel voor een hoop rust. En dat wil toch iedereen??

Hester en Flipper (Flipper's Crack Z)
Zwartebroek, 19 juni 2011

(Ciska: op bezoek geweest bij Syanne die van haar buurvrouw Chantal had gehoord dat ik bij haar was geweest om te helpen met trailerladen. Het verhaal van dat paardje Cody staat ook op deze pagina. Syanne had een groot probleem met Claud die niet wilde laden en erg zenuwachtig werd tijdens het rijden. Ze wilde wel weer graag wedstrijden rijden en op stap naar het bos dus belde ze mij)

In het begin liep ze er dus niet echt makkelijk in maarja daarom heb ik Ciska ook gevraagd om te komen.
We hadden van alles al geprobeerd: voer, longeerlijn, een wit doek maar ze bleef het heel eng vinden.
Nu Ciska is geweest en ze de trailer niet meer eng vind loopt ze er met plezier in en heeft ze ook een beloning in de trailer, lekker hooi!!
Toen we ook zelf gingen oefenen heeft ze na de 2de keer oefenen er een kwartier in gestaan met de paniekstang dicht zonder er maar 1 keer tegenaan te drukken! Die keer daarop deden we de laadklep ook dicht (tijdens het oefenen met Ciska vond ze dat nog heel eng als die omhoog ging) ze keek even om van wat gebeurt er maarja Claud kennende deed ze presies wat ik had verwacht: haar ETEN is belangrijker en ging daar dus rustig mee verder.
   
Daarna het grote moment ......RIJDEN IN DE TRAILER!!
Hoe ze vroeger uit de trailer kwam wil je eigenlijk niet weten, helemaal doorweekt met zweet! En nu hadden we haar een paar keer horen hinniken maar het gestamp was er niet meer, wat er dus voorheen wel was!
Ik keek na de rit in de trailer en ze vond het iets spannend maar niet bezweet en nadat ze ons weer zag ging ze meteen weer aan haar hooi... Toen we ook de stang achter haar vandaan haalden liep ze heel rustig er uit. Ik heb daarna even zelf gereden en toen keken we of ze er nog steeds in wilde, geen probleem!
Ze liep er wel eerst weer snel uit, maar kwam vrijwel meteen weer terug de trailer in.
Ik ben heel erg blij en ga zeker veel naar bossen met haar toe om even lekker "er tussenuit" te gaan en te relaxen :D

Heel erg bedankt Ciska!!
je hebt me enorm veel geholpen en niet te vergeten veel geleerd!!
Groetjes van Syanne en hoefjes van Claud :D
Copyright Cissy 2021
Created with WebSite X5
Terug naar de inhoud